بی مقدمه و توضیح خاصی و دلیل خاصتر

بدلیل عدم بهره برداری درست از وبلاگم با نام فواد به عنوان اَحد مِن المدیرَین به وبلاگ فتح اسباب کشی نموده و زین پس اگر حالی و مجالی بود تراوشاتم را در وبلاگ مذکور نمایان میسازم  البته باز در همان مشی قبل نگارش بعمل خواهد آمد تا دوست چه خواهد !

یا علی

 http://jahad-ir.mihanblog.com/

--------------------------------------------------------------------------------------------
دوستانی که حقیر را لینک کرده بودند اگر مایل به ارتباط بودند در وبلاگ فتح در خدمتشان هستیم .

مختار!
        راهی نمانده است
                 همین امشب
                    از سریال بیرون بزن
                     پیش از آن که شمر و سنان کاری کنند
                                                    با کمک سازمان ملل
                                                                                    بیرون بزن 
                                                        با همین کیان ایرانی و همین ایرانیان
                                                   که نشسته اند پای گیرنده هایشان
                                           و با همین شمشیرها
                                که در دست فرزندان مالک است
                             به جنگ شمر برویم
                        و شمر همین آل خلیفه است
                    همین عبدالله است و همین عبیدالله
                و شمر همین شورای اعراب اند
             که منجنیق آورده اند در بحرین 
         و" آیات" خدا را می کشند و لگدمال می کنند 
      وگرنه اهل سنت با مایند 
    و عاشقان رسول الله با مایند
  تنها شمر و سنان
با آل سعود و آل خلیفه
  با آل شکم و آل حرام آن سویند
   و آل کاخ سفید و آل کاخ الیزه آن سویند
                                     و آل بی بی سی
                                       همیشه آن سو بودند

به مختار گفتم چاره ای نمانده
  باید از دل سریال بیرون زد 
                                      با اسب 
                                                 با شمشیر
                                                               با قایق های تندرو و با شعر 
                            که جهان همین کوفه ست
                            و عاشقان علی(ع) امشب 
                            بر پشت بام های زمین آتش روشن کرده اند

علی رضا قزوه -اردیبهشت ۱۳۹۰

نامه ای از مرداب به سید

بسم رب الشهدا

امروز سالگرد شهید سید مرتضی آوینی است .
ساعت ۱۵ سالن وزارت کشور میدان فاطمی. نرفتم.
چرا باید رفت به دیدن کسی که آنقدر دوستش داری که همه جا در فکر اویی اما او یادت نمی کند.
براستی چرا باید چنین باشد!. ما که حتما لیاقت نداریم،
اما آیا هل الجزاء الاحسان الا الاحسان، آقا سید مرتضی آوینی! ما تو رو دوست داریم.
با دوستدارانت مهربانتر باش، کمکی کن لااقل که ما از ازل انگار در مرداب عادات سخیف نه آنکه بگویم افتادیم و غرق شدیم ، نه .. کار از این حرف ها گذشته ما ماهیِ این مردابیم و این آب و عادات شده محیطِ حیاتِ ما ،
آری این چنین است احوال ما اگر جویای احوالِ مایی.
ملالی نیست جز دوری شما.

دوستدارت فواد
۲۰/۱/۱۳۹۰
تهران

   به مناسبت سال جدید
   برای اینکه روحتون شاد بشه
۱۳۹۰ -شهرک شهید محلاتی-  یا علی

ایرانی مزدور
اوایل جنگ بود و ما با چنگ و دندان و با دست خالی با دشمن تا بن دندان مسلح می جنگیدیم.
بین ما یکی بود که انگار دو دقیقه است از انبار ذغال بیرون آمده بود! اسمش عزیز بود. شب ها می شد مرد نامرئی! چون همرنگ شب می شد و فقط دندان سفیدش پیدا می شد. زد و عزیز ترکش به پایش خورد و مجروح شد و فرستادنش به عقب.

وقتی خرمشهر سقوط کرد، چقدر گریه کردیم و افسوس خوردیم. اما بعد هم قسم شدیم تا دوباره خرمشهر را به ایران باز گردانیم.
            یک هو یاد عزیز افتادیم. قصد کردیم به عیادتش برویم. با هزار مصیبت آدرسش را در بیمارستانی پیدا کردیم و چند کمپوت گرفتیم و رفتیم به سراغش. پرستار گفت که در اتاق 110است. اما در اتاق 110 سه مجروح بستری بودند. دوتایشان غریبه بودند و سومی سر تا پایش پانسمان شده بود و فقط چشمانش پیدا بود. دوستم گفت:«اینجا که نیست، برویم شاید اتاق بغلی باشد!» یک هو مجروح باند پیچی شده شروع کرد به ول ول خوردن و سر و صدا کردن. گفتم:«بچه ها این چرا این طوری می کنه؟ نکنه موجیه؟» یکی از بچه ها با دلسوزی گفت:«بنده ی خدا حتما زیر تانک مانده که این قدر درب و داغون شده!» پرستار از راه رسید و گفت: «عزیز را دیدید؟» همگی گفتیم :« نه کجاست؟» پرستار به مجروح باندپیچی شده اشاره کرد و گفت:«مگر دنبال ایشان نمی گردید؟» همگی با هم گفتیم :«چی؟این عزیزه!؟»

رفتیم سر تخت. عزیز بدبخت به یک پایش وزنه آویزان بود و دو دست و سر و کله و بدنش زیر تنزیب های سفید گم شده بود. با صدای گرفته و غصه دار گفت:«خاک تو سرتان. حالا مرا نمی شناسی؟» یه هو همه زدیم زیر خنده. گفتم:« تو چرا اینطور شدی؟ یک ترکش به پا خوردن که اینقدر دستک دنبک نمی خواهد!» عزیز سر تکان داد و گفت :« ترکش خوردن پیش کش. بعدش چنان بلایی سرم امد که ترکش خوردن پیش آن ناز کشیدن است!» بچه ها خندیدند. آنقدر به عزیز اصرار کریم تا ماجرای بعد از مجرویتش را تعریف کند.

_ وقتی ترکش به پام خورد مرا بردن عقب و تو یک سنگر کمی پانسمانم کردند و رفتند بیرون تا آمبولانس خبر کنند. تو همین گیر و دار یه سرباز موجی را آوردند انداختن تو سنگر. سرباز چند دقیقه ای با چشمان خون گرفته برّ و برّ مرا نگاه کرد. راستش من هم حسابی ترسیده بودم و ماست هایم را کیسه کرده بودم. سرباز یه هو بلند شد و نعره ای زد:« عراقی پست می کشمت!» چشمتان روز بد نبینه، حمله کرد بهم و تا جان داشتم کتکم زد. به خدا جوری کتکم زد که تا عمر دارم فراموش نمی کنم. حالا من هر چه نعره می زدم و کمک می خواستم کسی نمی آمد. سربازه آنقدر زد تا خودش خسته شد و افتاد گوشه ای و از حال رفت. من فقط گریه می کردم و از خدا می خواستم که به من رحم کند و او را هر چه زودتر شفا دهد.
بس که خندیده بودیم داشتیم از حال می رفتیم. دو مجروح دیگر هم روی تخت هایشان دست و پا می زدند و کر کر می کردند.

عزیز ناله کنان گفت:« کوفت و زهر مار هر هر کنان؟ خنده داره. تازه بعدش را بگویم. یه ساعت بعد به جای آمبولانس یه وانت آوردند و من و سرباز موجی را انداختند عقبش و تا رسیدن به اهواز یه گله گوسفند نذر کردم دوباره قاطی نکند. تا رسیدیم به بیمارستان اهواز دوباره حال سرباز خراب شد. مردم گوش تا گوش دم بیمارستان ایستاده بودند و شعار می دادند و صلوات می فرستادند. سرباز موجی نعره زد و گفت:« مردم این یک مزدور عراقی است. دوستان مرا کشته!» و باز افتاد به جانم. این دفعه چند تا قل چماق دیگر هم آمدند کمکش و دیگر جان سالم در بدنم نبود یه لحظه گریه کنان فریاد زدم:« بابا من ایرانیم، رحم کنید.» یه پیر مرد با لحجه عربی گفت:« آی بی پدر، ایرانی ام بلدی؟ جوانها این منافق را بیشتر بزنید!» دیگر لشم را نجات دادند و اینجا آوردند. حالا هم که حال و روز من را می بینید.» پرستار آمد تو و با اخم و تخم گفت: « چه خبره؟ آمده اید عیادت یا هرهر کردن. ملاقات تمامه. برید بیرون!» خواستیم با عزیز خداحافظی کنیم که ناگهان یه نفر با لباس بیمارستان پرید تو و نعره زد:« عراقی مزدور، می کشمت!» عزیز ضجّه زد:« یا امام حسین. بچه ها خودشه. جان مادرتان مرا از اینجا نجات دهید!»

 کتاب رفاقت به سبک تانک صفحه 21

 لبخند های پشت خاکریز - آوینی دات کام

سلمان هراتی    .    این شعر در دو جا حذف شده برای اختصار

گوشه ای از مطلع بیانات حضرت آقا در جمع نخبگان حوزه علمیه قم ( منتشر نشده )
 
بسم الله الرحمن الرحیم

قال ابو عبدالله علیه السلام:
اوحی الله الی موسی ان عبادی لم یتقربوا الیّ بشئ احب الیّ من ثلاث خصال قال موسی یا ربّ و ماهی قال یا موسی الزّهد فی الدنیا

الف )  زهد

معنای زهد
0- زهد هم به معنای این نیست که انسان دنیا را یکباره کنار بگذارد
0- این که نه ممشای بزرگان دین بوده است ، نه معنای زهد این است .
0- زهد بی رغبتی است
0- حرص نزدن است
0- نچسبیدن به دنیا و زخارف مادی است

                                در این بازار اگر سودی است با درویش خرسند است 

                                            درویش نه به معنای صوفی و درویشی مصطلح.

 نبی مکرم اسلام فرمود :
از خدا خواسته ام یک روز گرسنه بمانم و یک روز سیر ؛ تا آن روزی که گرسنه ام ، از خدا طلب کنم ؛ آن روزی که سیرم ، خدا را شکر بگویم ( العفاف و الکفاف ).

     - فقط هم پول و این زخارف مادی زندگی نیست ؛
     -  شان و مقام و رتبه و وجاهت و محبوبیت و اینها هم جزوش هست ؛
        - برای دنیا کار کردن
         - برای دنیا درس خواندن 
          - برای دنیا تلاش کردن

ب) ورع

        الورع عن معاصی ــ  اساس کار , ورع است


ج) خشیت

         و البکاء من خشیتی  

     به این اکتفا نمی شود که انسان عبادت مفروض یا نوافل را بجا بیاورد ؛ 
         دل باید حق را سجده کند ، دل باید متوجه بشود ؛ که اگر متوجه شد ،
                                             آن وقت اشک جاری میشود .

بکاء از خشیت الهی

- ناشی از توجه دل است     - ناشی از معرفت است       - ناشی از خشوع است

آثار خشیت 
         
   اگر همه ی این ساز و کارها ی منطقی و معقول و درست را هم فراهم کنیم ، 
     اما این روح در ما نباشد ، این معنویت در مانباشد ، این گرایش اخلاقی نباشد ، 
                               کار بی فایده یا کم فایده خواهد شد ؛ پیش نخواهد رفت .

- دل خود ما برای ثبات احتیاج دارد به توسل و خشوع .

    سفارش مرحوم بهجت ( رضوان الله تعالی علیه )
میفرمودند این دعا را زیاد بخوانید : 
                           یا الله یا رحمن یا رحیم یا مقلب القلوب ثبّت قلبی علی دینک

 رتبه اهل خشوع 
                      

 در ادامه روایت میفرماید : 
« قال موسی یا رب ّ فما لمن صنع ذا فأوحی الله الیه یا موسی امّا الزاهدون فی
الدنیآ ففی الجنه و امّا البکاّئون من خشيتي ففي الرّفيع الأعلی لا يشاركهم فيه احد 
          این رتبه عالی ، مخصوص این کسانی است که دل رقیق آنها ،
       دل حساس آنها در مقابل ذکرالهی به خشوع در می آید 
     و این خشوع ، چشم آنها را می گریاند
              
                             
     و امّا الورعون عن معاصیّ فانّی افتّش النّاس و لا افتّشهم . 
  اغماض الهی ، غمض عین الهی از بعضی از لغزشها و کوتاهی هایی که قهرا از آنها برکنار نیست.

نقش توفیق الهی در کسب معنویت 

وقتی طلبه وارد حوزه و این صراط میشود، 
با شوق و رغبت به معنویات و روحانیت به معنای واقعی کلمه است– در این شکی نیست –
 سالها هم در این راه ما راه رفتیم ، حرکت کردیم ، درس خواندیم ، نفس کشیدیم ؛ 
  اما در عین حال بایستی به خدای متعال پناه برد ، بایستی از خدا کمک خواست ،
     باید از او توفیق طلبید ؛ بدون توفیق الهی ، کار خیلی مشکل است . 

   امام سجاد علیه السلام در صحیفه سجادیه می فرماید :
                           هذا مقام من استحیا لنفسه منک و سخط علیها و رضی منک 
   این چه حالتی است ؟ این چه وضعی است که امام سجاد عرض میکند من شرمنده  هستم ؟

اهمیت معنویت 
                   
              کار معنویت ، کار دلدادگی به عالم معنا ، در حوزه اساس کار است 
                              - کمبود این معنا در حوزه به ما لطمه میزند .

ضرورت نصیحت
   
    دل جوان آماده است 
                        
  (( طلبه ها درس بخوانند  لله ،  فی الله  و بالله  ؛ این آنوقت میشود حوزه بابرکت ))

انا لله وانا الیه راجعون ... 
 

     فاصله بین مرگ و زندگی ...
        با اینکه می دانیم هر دو را خدا آفریده ، لیبلوکم ایکم احسن عملا ...
                اما یکی فرح زاست و دیگری غم و اندوه را در دل لانه می دهد ...
 
دقایقی پیش از در خانه دوست هم محلی هم مسجدی و قدیمیمان آمدیم ...
  برای عرض تسلیت رفته بودیم ... پدرش امروز راه دیار باقی را پیش گرفت ...
      و من و تو از همه جا بی خبر لحظاتی در فکر آن چیزی رفتیم و سپس فراموش کردیم ...
                                     که اگر آمد فرصت بستن پلک هایمان را نیز به تو و من نخواهد داد ...

آری مرگ ...
 
مرگ  آن حقیقتی که ما را از بوته آزمایش به جهانی می خواند که در آن نه سری مکتوم می ماند و نه رازداری و نه ساتری و ستّاری إلا ما رحم ربی ...
 
          و از آن شگفت آورتر باید شب را در مراسم جشن عروسی دیگر دوست هم محلی هم مسجدی و قدیمیمان بگذرانیم ... 

  که ما راست مسیری شگفت و عجیب که در هر لحظه آن امتحان و فتنه ای الاهی نهفته    است ...

و ما تدری نفس ماذا تکسب غدا و ما تدری نفس بای ارض تموت ان الله علیم خبیر
لقمان/ 34

به نام خدا

باغ کرامت

کتاب آن چنان تراشیده شده ، نرم و صیقلی است که ما را نه در مباحث تاریخی صرف فرو می برد و نه قصه و افسانه است ،
بلکه هم تاریخ و هم قصه هم مکالمه های متفکرانه و هم تحلیلی است بر ریشه های وقوع نهضت عاشورا ؛
شما را با ذهن ربیع جوان و خام که از همه جا بی خبر است ودر عین حال نفسی پاک دارد و از آن مهمتر دنبال حقیقت است ، همراه می کند و تاریخ این امت را ورق می زند و عقاید آنها را بررسی می کند ودر یک کلام می شد کتاب را تحلیل واقعه عاشورا دانست در قالب رمان و داستان ؛
در آخر باید کتاب را لبیکی به فرمایشات رهبری در زمینه پرداختن به رمان و داستان برای ترویج عقایدمان ، تاریخمان و انقلابمان ، ...  شمرد و چه بسیار کار نشده و بر زمین مانده !

از خواندن کتاب در شب و روز چهار شنبه س و ر ی بسیار لذت بردم - تنها در حجره تنهایی ام-
در آخر شعری زیبا از سید حسن حسینی را به نویسنده محترم و عزیز تقدیم می کنم :


آن روز بار دیگر                                        
 در گیرو دار حادثه ای مغموم                        
پیشانی بلند زمزمه ای ناب                   
          در رکعت گلوی تو                                 
                               ضربت خورد                            
و آفتاب نارس یک مفهوم                          
             در خانقاه خون تو                        
                              کامل شد ...                      
باغ کرامت است                                
                    گلوی تو                     
                                یا حسین !    

نامیرا اسمی است که صادق کرمیار برای رمان بیش از 300 صفحه ای خویش انتخاب نموده است ، در این رمان از اشخاص و نامورانی اسم آورده شده که اینچنین معرفی می شوند مانند

انس بن حارث کاهلی – که در زمره اصحاب پیامبر (ص) و امیر المومنین است ؛ در جنگ صفین از واقعه کربلا آگاه گردیده و مقتل آنحضرت را تا رسیدن ایشان برای عبادت و به انتظار برگزیده است -

عبدالله بن عمیر کلبی - او از سرداران سپاه معاویه در جنگ با روم و فارس ؛ از قبیله بنی کلب که با معاویه پیمان دارد چرا که مادر یزید از این قبیله است ؛ مردی است پر هیبت زبانزد در شجاعت و شرف ، مردانگی و جوانمردی اگر بر عقیده ای باشد بر آن استوار است در آخر امر به همراه ام وهب همسرش به خیل سپاهیان حضرت ابا عبدلله پیوست و شهید شد –

عمرو بن حجاج – رییس قبیله مذحج در کوفه از بزرگانی است که در خانه سلیمان بن صرد خزاعی پس از مرگ معاویه جمع شدند و پیام دعوت برای حسین بن علی (ع) فرستادند بسیار برای این امر تلاش کرد به تبلیغ آشکار و پنهان پرداخت در مقابل نعمان بن بشیر والی کوفه گردن کشی کرد مردان قبیله را در مقابل قصر ابن زیاد برای دفاع از هانی بن عروه  جمع کرد و هنگامیکه فریب ابن زیاد را خورد جز امیران شام و ابن زیاد شد و او که بر مختار به خاطر حضور مسلم بن عقیل در خانه اش رشک می برد ؛ مسلم را در بی وفایی اهل کوفه تنها گذاشت سعی در ممانعت از ملحق شدن دامادش ربیع بن عباس از قبیله بنی کلب و دخترش به حسین شد و او که برای جلب نظر عبدالله بن عمیر بسیار تلاش می کرد عبدالله را در کنار حسین یافت و خود را در کنار یزید -

شبث بن ربعی – از سرمایه داران در زمان معاویه و یزید ؛ ساکن کوفه از فرستندگان نامه برای حسین بن علی هر چند در کربلا در مقابل احتجاج اباعبدلله انکار کرد از مبلغین و یاری دهندگان حسین در زمان نعمان بن بشیر و خوار کنندگان عهد و پیمان خویش در زمان ابن زیاد مسلم را فراموش کرد ودر قصر ابن زیاد به فرمان او جز اولین یاران حاضر بود ؛ 
و خود را در کنار عمر بن سعد دوشادوش اشقیا یک پیاله یافت و ... .

شاید باز بر این مطالب از  باب بصیرت ، عوام و خواص ، قلم فرسایی از خامه ای خام و جستجو گر افزوده شد .... 
و من الله التوفیق .

                                    سال همت مضاعف و کار مضاعف

حیف است از آوینی حرفی ننویسیم که در این باب هر چه هست از این واسطه فیض جوشان است یادش گرامی 
                            
                 او می گفت :
                           آنان را که از مرگ می ترسند از کربلا می رانند

                              او می گفت
                                  بانگ الرحیل برخاسته است

                   و هدف را
                                لیرغب المومن لقاء ربه ....

                                                                        القتل لنا عاده و كرامتنا من الله الشهاده
                                                                                                                                  لهوف

خانه ای در کوچه باغ دل   
 ای دو چشمانت چراغ شام یلدای همه
                                                              آفتاب صورتت خورشید فردای
                                                                                                    همه                     

ای دل دریاییت کشتی نشینان را امید         
 وی نگاه روشن فانوس  دریای  
                                                                 همه                     

   ای بیان دل نشینت بارش باران نور              
     وی کلام آتشینت آتش نای
        همه                              

خنده های گاه گاهت خنده خورشید سرخ       
شعله لرزان آهت شمع شبهای   
                                                                                                      همه    

قامتت نخل بلند گلشن آزادگی       
سرو سرسبزیست سزاوار تماشای 
                                                                                            همه

 گر کسی از من نشانی از تو جوید    
 گویمش خانه ای در کوچه باغ دل پذیرای
                                                                                                            همه 

 لاله زار عشق یک دم بی گل رویت مباد       
 ای گل رویت بهار عالم آرای
                                                                                                    همه 

شعر خطاب به مقام معظم رهبری  
شاعر : حداد عادل

بسم رب الشهدا و الصديقين
 

لا يطمئن احد منا ان الان انا مع الحسين (عليه السلام)
انا مع الحسين(عليه السلام)  في المدينه
انا مع الحسين(عليه السلام)  من المدينه ا لي مكه
انا مع الحسين(عليه السلام)  في مكه
انا مع الحسين(عليه السلام)  و هو خارج من مكه

و لكن السوال ؟

هل ابقي مع الحسين(عليه السلام)  عندما تاتي رساله الكوفيين مضمختاً بدم مسلم بن عقيل و خذلان البيعه

هل ابقي مع الحسين(عليه السلام)  من تلك الحظه الي كربلا
هل ابقي مع الحسين(عليه السلام)  في حصار الجوع و العطش و الموت و القتل
هل ابقي مع الحسين(عليه السلام)  ليله العاشر من المحرم عندما يسمح لي ان اغادره في وسط اليل دون اخجل من احد او ينظر احد الي بعيون عاتبه ...

هذا هو السوال

ندعي انا و انتم اننا في هذا الخط اننا في هذا الطريق و لكن يجب ان نعمل لنبقي في هذا الخط لنبقي في هذا الطريق لنصل الي كربلا و لنكون مع اهل اليوم العاشر  ثباتاً و يقيناً و عنفواناً و تسليماً لله و عشقاً لامامنا و قائدنا و تضحيتاً من اجل ديننا و قيمنا و بالتالي في يوم العاشر لن يكون الا الفتح ...

اما فتح بالشهاده
بالجماجم بالرئوس المرفوعه علي الرماح بالخيام المحترقه بالنسا المسبيه ...

اما ان يكون فتح من هذا النوع فتح تاريخي من هذا النوع
و اما ان يكون فتح كفتح المقاومه الاسلاميه في جنوب لبنان ...
و كما سيكون فتح لفلسطين و لقدس ان شا الله

لكن المهم ان تصل اقدامنا الي معسكر الحسين(عليه السلام)  في يوم العاشر
 ان تثبت اقدامنا في معسكر الحسين(عليه السلام)  يوم العاشر

و ان لا تنهار

ارادتنا و لا عهدنا و لا عزمنا ... 

سید حسن نصر الله   

 «قل هذه سبيلى ادعوا الى اللَّه على بصيرة انا و من اتّبعنى»

بصیرت 

... اگر بصيرت نبود، انسان ولو با نيت خوب
، گاهى در راه بد قدم ميگذارد. شما در جبهه‌ى جنگ اگر راه را بلد نباشيد، اگر نقشه‌خوانى بلد نباشيد، اگر قطب‌نما در اختيار نداشته باشيد، يك وقت نگاه ميكنيد مى‌بينيد در محاصره‌ى دشمن قرار گرفته‌ايد؛ راه را عوضى آمده‌ايد، دشمن بر شما مسلط ميشود. اين قطب‌نما همان بصيرت است.

در زندگىِ پيچيده‌ى اجتماعىِ امروز، بدون بصيرت نميشود حركت كرد. جوانها بايد فكر كنند، بينديشند، بصيرت خودشان را افزايش بدهند. معلمان روحانى، متعهدان موجود در جامعه‌ى ما از اهل سواد و فرهنگ، از دانشگاهى و حوزوى، بايد به مسئله‌ى بصيرت اهميت بدهند؛ بصيرت در هدف، بصيرت در وسيله، بصيرت در شناخت دشمن، بصيرت در شناخت موانع راه، بصيرت در شناخت راه‌هاى جلوگيرى از اين موانع و برداشتن اين موانع؛ اين بصيرتها لازم است.

وقتى بصيرت بود، آنوقت شما ميدانيد با كِى طرفيد، ابزار لازم را با خودتان برميداريد. يك روز شما ميخواهيد تو خيابان قدم بزنيد، خوب، با لباس معمولى، با يك دمپائى هم ميشود رفت تو خيابان قدم زد؛ اما يك روز ميخواهيد برويد قله‌ى دماوند را فتح كنيد، او ديگر تجهيزات خودش را ميخواهد.
بصيرت يعنى اينكه بدانيد چه ميخواهيد، تا بدانيد چه بايد با خودتان داشته باشيد.

 هرچه ميتوانيد در افزايش بصيرت خود، در عمق بخشيدن به بصيرت خود، تلاش كنيد و نگذاريد، نگذاريد دشمنان از بى‌بصيرتى ما استفاده كنند؛ دشمن به شكل دوست جلوه كند، حقيقت به شكل باطل و باطل در لباس حقيقت.

 اميرالمؤمنين در يك خطبه‌اى از جمله‌ى مهمترين مشكلات جامعه همين را ميشمارد: «انّما بدء الوقوع الفتن اهواء تتّبع و احكام تبتدع يخالف فيها كتاب اللَّه».(4) در همين خطبه، اميرالمؤمنين ميفرمايد: اگر حق به طور واضح در مقابل مردم آشكار و ظاهر بشود، كسى نميتواند زبان عليه حق باز كند. اگر باطل هم خودش را به طور آشكار نشان بدهد، مردم به سمت باطل نخواهند رفت. «و لكن يؤخذ من هذا ضغث و من هذا ضغث فيمزجان». آن كسانى كه مردم را ميخواهند گمراه بكنند، باطل را به صورت خالص نمى‌آورند؛ باطل و حق را آميخته ميكنند، ممزوج ميكنند،

آن وقت نتيجه اين ميشود كه «فهنالك يستولى الشّيطان على اوليائه»؛ حق، براى طرفداران حق هم مشتبه ميشود. اين است كه بصيرت ميشود اولين وظيفه‌ى ما. نگذاريم حق و باطل مشتبه بشود.

وحدت

هرگونه وحدت با هر كسي مطلوب نيست،
بلكه زماني وحدت ارزش دارد كه براساس حق، باعث پيشرفت حق و در جهت رسيدن  به هدف مقدسي باشد

اگر منظور از وحدت، وحدت در فكر و عقيده باشد. نبايد براي دستيابي به وحدت از اعتقادات حق دست برداشت، چرا كه مطلوبيت وحدت به حق بودن محور آن است و حق نبايد فداي وحدت شود.  به هدف مقدسي باشد.

هر عاقلي مي‌داند كه تفرقه و اختلاف موجب هدر رفتن نيروها و فشل شدن جامعه مي‌شود. اما حقيقت چگونگي حصول اتحاد و محور وحدت از جمله مسائلي است كه بايد از آن ابهام‌زدايي شود.

انّ الراحل الیک قریبُ المسافة

حضرت زهرا (علیها السلام) فرمود: صائم با روزه خویش کاری نکرده (یعنی حق روزه را ادا نکرده) هر گاه زبان و گوش و چشم و جوارحش را از (آنچه که بر آنها حرام است) حفظ نکرده باشد.

گاهی مجبورید از باتلاق بگذرید؛ یک جا هم می‌رسید به فرودگاهی که هواپیمای مجهزی آماده است تا شما را بی دردسر و با خیال راحت و پس از طی مسیر طولانی به مقصد برساند. آغاز ماه رمضان، رسیدن به همین فرودگاه است. خدای متعال راه را در ماه رمضان هموار کرده است و فضا را در ماه رمضان، فضای خالی از معارض قرار داده است. این روزه‌یی که شما می‌گیرید، نفس و هواهای نفسانی را به زنجیر می‌کشد؛ این عبادت‌ها، این دعاها، این خشوع‌ها، این ذکرها و این لیلة القدر همان وسایل همواری است که شما را فرسنگ‌ها جلو می‌برد؛ راهی را که در طول سال و در ماه‌های دیگر گاهی یک متر یک متر باید طی کنیم، می‌توانیم اگر همت کنیم و اگر خودمان را برسانیم، در ماه رمضان این راه را فرسنگ فرسنگ طی کنیم؛ لذاست که شما می‌بینید اولیای خدا از مژده رسیدن ماه رمضان خرسند می‌شدند و از فراق ماه رمضان اشک‌هایشان سرازیر می‌شد.

«واعلم انّک للرّاجی بموضع اجابةٍ و للملهوفین بمرصد اغاثةٍ و انّ فی اللّهف الی جودک و الرضا بقضائک عوضاً من منع الباخلین و مندوحةً عمّا فی ایدی المستأثرین و انّ الراحل الیک قریبُ المسافة و انک لا تحتجب عن خلقك الاّ ان تحجبهم الاعمال دونک.»(مفاتیح الجنان، دعای ابوحمزه ثمالی) فرد دعا خوان و ثناگو، عرض می‌کند: «ای خدای من! من امید به تو را بر امید به غیر تو ترجیح دادم. پناه آوردن به تو را جایگزین پناه بردن به دیگران کردم و می‌دانم اگر کسی به سوی تو بیاید، راه نزدیک است... 

پیامبر اعظم صل الله علیه و اله و سلم

با تشنگي و گرسنگي خود در آن، گرسنگي و تشنگي روز قيامت را بياد آوريد. به فقيران خود صدقه بدهيد؛ بزرگان خود را در آن احترام كنيد؛‌ كوچكترها را مورد رحمت خود قرار دهيد و صله رحم بجا آوريد. زبانهاي خود را حفظ كرده، ديدگان خود را از آنچه نگاه به آن حلال نيست، نگهداريد.

یاشب افغان شبی یا سحر آه سحری

می کند زین دو یکی بردل جانان اثری

برخی به ما می‌گویند، چگونه با چنین یقین و اطمینانی سخن می‌گویی؟ من می‌گویم با ایمان به خدا و توکل به او و در قدم بعدی با تکیه بر شرافتمندترین مردم و رجال‌الله امکان ندارد که احساس شکست کنیم. هر کسی که ملتی فداکار و ثابت‌قدم مانند ما داشته باشد و کسی که چنین مردان مقاومی داشته باشد؛ چرا باید از آینده نگران باشد؟

ظرف هفته‌های گذشته برخی بر احتمال سقوط نظام جمهوری اسلامی تکیه کردند که این تنها توهمی بیش نیست. ایران با مردم و ملت خود در شرایطی که رهبری به درایت و ذکاوت و روحانیت امام سید علی خامنه‌ای دارد، از بحران خود با قدرت بیشتری خارج شده و این قدرت بیشتر نیز خواهد شد.

من به شما ملت خود در لبنان و فلسطین و عراق و منطقه می‌گویم که قدرت ما در وحدت ما نهفته است. قدرت ما در اراده ما و ایمان و یقین و اطمینان ما نهفته است».

   ای سید و مولای من! من جان ناقابلی دارم، جسم ناقصی دارم و اندک آبرویی دارم که این را هم خود شما دادید که همه این ها را فدای انقلاب و نثار شما می کنم. سید ما و مولای ما، برای ما دعا کن که صاحب این انقلاب شمایی.

خشت كج

مفتقرا متاب روی از در او به هیچ سوی               زانکه مس وجود را فضه او طلا کند

رسول اكرم رو به سوى على كرد و فرمود: يا على، بدرستيكه فاطمه پاره‏ى تن و جان من است؛ اوست نور چشم من و ميوه‏ى قلب من؛ آنچه زهرا را ناپسند آيد، مرا نيز ناپسند است؛
و آنچه او را مسرور كند، مرا هم شاد و خرسند مى‏نمايد. او نخستين كسى است كه از خاندانم به من خواهد پيوست. يا على بعد از من، تا توانى به او نيكى كن... سپس پيامبر اكرم اين چنين دعا نمودند: بارالها، من تو را گواه مى‏گيرم، كه دوست مى‏دارم آن كسى را كه اينان را دوست بدارد و دشمن مى‏دارم شخصى را كه با اينان دشمنى كند؛ هر فردى با اينان از در صلح و آشتى درآيد، من هم با او در سلم و صفا خواهم بود؛ و هر كس كه با اين چهار تن در جنگ باشد من نيز با او در ستيزم؛ من دشمن كسانى هستم كه با اينان دشمنى كند، و دوست كسانى هستم كه آنان را دوست بدارد».

لفظ طیار تو معراج برد معنی را

اشک چشمان تو میخانه کند دنیا را

تکیه بر کعبه بزن سر بده آواز ظهور

چون که این کار تو خوشحال کند زهرا را

آن که در قدرت تو رفتن امروز نهاد

داد بر قبضه ی تو آمدن فردا را

کعبه را شوق طواف تو نگهداشته است

ورنه ریگ است و بگردد همه صحرا را

هرکه زنده است به خورشید سلامم ببرد

ما که مردیم و ندیدیم به خود گرما را

ای عطش تشنگی کوزه به دریا برسان

یک نفر یک خبر از ما بدهد دریا را

شیخ رضا جعفری

خبرگزاري فارس: جمعيت ايثارگران انقلاب اسلامي در ارتباط با رويكردها و عملكرد موسوي گزارشي منتشر كرد. اين گزارش حاوي شكست سياست هاي دولتي كردن امور، ارزيابي پايبندي موسوي به گردش آزاد اطلاعات، وضعيت اقتصادي دوره ميرحسين مي باشد.

فرشته‌ای بر روی خاک

آیت‌الله العظمى بهجت (ره) از مفاخر عصر ما بودند و کسانى که کمابیش با ایشان آشنا بودند می‌دانند که ایشان در یک اوج اعلا در علم و معنوّیت قرار داشتند. بنده معتقدم که آقاى بهجت در علم و معنوّیت نظیر نداشت. به تعبیر دیگر، ایشان فرشته روى زمین بودند و از برکات وجود ایشان بسیاری فیض بردند.

ایشان در طفولیت هم معنوّیت را احساس می‌کرده است‌ و از جوانى اهل سیر و سلوک بودند. یکى از دوستان ایشان که با هم به درس آقاى قاضى می‌رفتند، می‌گفت: «یک روز آقاى قاضى به موقع سر درس حاضر نمی‌شود، آقاى بهجت می‌گوید: ایشان حال‌شان خوب نیست، و یکایک حالات او را از خانه تا به درس را بیان می‌کند. وقتى آقاى قاضى وارد محل درس می‌شوند، طرف آقاى بهجت می‌روند و می‌فرمایند: «امروز شیرین کارى کردى!»؛

لذا باید از ایشان استفاده می‌‌شد و فقط در جوار ایشان بودن کفایت نمی‌کرد. حضرت آیت‌الله بهاء‌الدینى (قدس سره) می‌فرمودند: به آقاى بهجت گفتم: «شما بیرون بیا» یعنى بروز کن، شما براى حوزه خوب هستى ایشان در جواب گفته بود: «من معذورم.»


اساساً هر کس بیشتر موحّد باشد اخلاقش هم بهتر خواهد بود‌ و گرامی‌ترین افراد نزد خداوند باتقواترین آنان می‌باشد که: (وَ اِنَّ اَکْرَمَکُمْ عِنْدَاللّهِ اَتْقیکُمْ) و آقاى بهجت این گونه بود و به قول علاّمه طباطبایى (قدس سره) ایشان عبد صالح بودند. همیشه به طلاّب و ارادتمندان آقا توصیه می‌کردم ایشان را اذیت نکنند فقط از دور تماشا کنند و از ایشان تقاضاى دعا کنند یک کلام ایشان داشت و آن اینکه معصیت نکنید، آن را گوش کنند که درس اوّل تا آخر همین است.

این گونه بزرگان اهل کیاستند و «اَلْمُؤْمِنُ یَنْظُرُ بِنُورِاللّهِ» و به روح سیاست آشنا و اگر به این عوالم توجّه کنند از همه بیشتر می‌فهمند.

در اوایل ارتباط با آیت‌الله بهجت، مشکلات عدیده‌اى داشتم. با ایشان در میان گذاشتم، فرمودند: «معوذَتَیْنِ»بخوانید. به دستور ایشان مشغول شدم، تا رسیدن به منزل دیدم مشکلاتم برطرف شده است.

آیت‌الله محمود‌ امجد

بسم الله الرحمن الرحيم

دلايل اصولگرايان براي حمايت از احمدي نژاد
20دليل براي حمايت از احمدي نژاد

نويسنده: امير علي فاطمي

همگرايي و توافق نهايي اصولگرايان در حمايت از محموداحمدينژاد محصول حداقل يك سال كار كارشناسي و بررسي هاي علمي و دقيق است. ارزيابي پايگاه اجتماعي رئيس جمهور در مقاطع مختلف، نحوه تعامل احمدي نژاد با مقام معظم رهبري و استعداد زايد الوصف وي در جلب پشتيباني و حمايت هاي ايشان، كارآمدي دولت و پاسخگويي به مطالبات عمومي، ارتباط با دهك هاي پاييني و مستضعف جامعه، دفاع از اقتدار و عزت ملت ايران در عرصه هاي بين المللي و... جملگي در يك كاسه شدن مواضع سه ضلع مطرح اصولگرا در حمايت از محمود احمدي نژاد تاثير فراواني داشته است.
    شايد بتوان در يك عكس فوري دلايل حمايت اصولگرايان را در 20گزاره ذيل هر چند ناقص خلاصه كرد:
   

 -1 ولايت پذيري و تائيدات پي در پي مقام معظم رهبري از عملكرد دولت
   

 -2 گفتمان دولت، گفتمان انقلاب

 -3 دفاع از اقتدار ملت و دولت اسلامي در برابر تهديدات و زيادهخواهي هاي اروپا و آمريكا
   

 4 - خدمت صادقانه به مردم بويژه محرومين و مستضعفين
    

5 - ورود رسمي به باشگاه هسته اي جهان
  

  -6 ورود ايران به باشگاه هوا فضا
    

-7 سفرهاي استاني ، نشاط بي نظير دولت نهم، افزايش سرمايه اجتماعي و ركورد نامه نگاري با دولت
 

   -8 ثبت بيش از 20 هزار اختراع در دولت نهم و اهتمام ويژه نسبت به علم و فناوري
   

 9 - ارتقاي و جهش 10 پله اي شاخص توسعه انساني در كشور
  

  -10 ارتقاي امنيت اجتماعي و مبارزه با بي بندوباري و جرايم اجتماعي
 

   -11 تقويت بدون هياهو و جنجال بسترهاي مدني در ايران (سازمانهاي مردم نهاد، احزاب، انجمنها ، اتحاديه هاو...)
 

   -12 استقبال از انتقادات سازنده به منظور هم افزايي براي اداره كشور
 

   -13 بيمه درمان و اجتماعي روستاييان و عشاير
 

   14 - مهار بحران مسكن با طرح مسكن مهر و اهتمام به مسكن روستاييان
 

   15 - واگذاري بخشي از سهام بنگاههاي اقتصادي قابل واگذاري دولتي به مردم در قالب سهام عدالت
 

   -16 كاهش نرخ سود بانك ها و توسعه صندوق هاي قرض الحسنه
 

   -17 افزايش دايري تلفن ثابت به بيش از 23 ميليون شماره و به روزرساني واگذاري آن در كشور، دايري بيش از 34 ميليون تلفن همراه، ارتباط دهي به بيش از 52 هزار روستا و...
 

   -18 ساده زيستي دولتمردان بخصوص دكتر احمدي نژاد
 

   -19 ارتقاي سطح درآمدي معلمان، اساتيددانشگاه، بازنشستگان و اجراي مرحله اي قانون مديريت خدمات كشوري
 

   20 - عضويت در باشگاه 12 كشور صادركننده گندم در جهان
    و موارد ديگري نظير خودكفايي در توليد سيمان، خودكفايي در فولاد، توسعه فعاليت هاي آب و فاضلاب، جلوگيري از روند تخريب جنگلها در كشور، كارآمدي در سياست خارجي، توسعه صددرصدي ظرفيت آلومينيوم كشور، دوبرابر شدن توليد زغال سنگ و..
    
روزنامه رسالت

نويسنده : حسن التل شهيد صدر از بارزترين چهره هايى كه اسلام را از جهت فكرى و روش سلوك تكان داد و در راه استعلاء و بسط آن تمام آنچه در وجود داشت را فدا نمود. وى مبارزه را از درون اسلام ، در كشف معايب و گرفتاريهايى كه جهان اسلام با آن مواجه بود، آغلز نمود، همانند مبارزه با وعاظ و مداحان پادشاهان كه رضايت حكام را بر دعوت اسلامى ترجيح مى دادند. اين حركت و فساد آنقدر ادامه يافت كه در موسسات دينى رسمى به اشكال مختلف نفوذ نمود.

اولين چيزى كه شهيد صدر به آن تكيه نمود، پايه ها و اساس سلوك اسلامى بود كه اين حقيقت در شخصيت وى در ابعاد مختلف دعوت بسوى حركت و رهبرى و تفكر جمع گرديده بود. لذا وى به روش دفاعى براى حفظ اسلام اكتفاء ننمود و از اين حالت خارج و به مبارزه طلبى زبانى ، فكرى روى آورد و نشاط اسلامى را از خندق دفاع به سوى درگيرى رو در رو و نمايان بيرون آورد، بصورتى كه انعكاس اين روش بواسطه شهيد صدر دشمنان را به حالت تدافعى و مقابله با اسلام وادرارنمود.

«محمد علي فارسي» سازنده آثاري همچون قصه هاي جنگ، مهاجران، حقيقت گمشده، خلوت دل، عشايرعرب، سرزمين نخبگان و... است. او از جمله افرادي است كه در سري دوم ساخت روايت فتح و چند مستند ديگر در كنار «شهيدآويني» مشغول به فعاليت بوده است. در اين گفتگو سعي شده است خاطرات ايشان با آن شهيد بزرگوار و همچنين ديدگاه هاي «سيد مرتضي آويني» پيرامون سينما را بررسي كنيم.

سید احمد خمینی...

وقتی خبر زندان احمد به امام رسید، گفته بودند «بگذارید در زندان باشد و پخته شود»گزارشی هم از ملاقات شریعتی و سید احمد خمینی و شهيد مفتح و شهید بهشتی در خانه مرحوم مانیان هست که در آنجا شریعتی نسبت مقالات کیهان را به خود انکار می‌کند:نه تنها این مقالات از من نیست بلکه این سؤال را برای خود اهانت می‌دانم

  هو الرفیق الاعلی  

 و ما تدری نفس ماذا تکسب غدا و ما تدری نفس بای ارض تموت 

ان الله علیم خبیر 

غروب نزدیک می شود
و صدای الله اکبر مجاهدان راه آسمان را بر زمینیان می گشاید ....
       و این تصویر بهشت و جهنم است که در غزه تقسیم می شود ...... و باز هم شهادت ....

محرم گذشت ... عاشورا هم ....  ۲۲ روز هم اضافه ....

جنوب ..
راستی به یاد داریم که از جنوب گفتیم و چند روزی نیز آه کشیدیم ......

فتح خون

فصل اول: آغاز هجرت عظیم

راوی

 در سنه چهل و نهم هجرت، ‌هنگام شهادت امام حسن مجتبی، ‌دیگر رویای صادقه پیامبر صدق به تمامی تعبیر یافته بود و منبر رسول خدا، یعنی كرسی خلافت انسان كامل، اریكه ای بود كه بوزینگان بر آن بالا و پایین می رفتند. روز بعثت به شام هزار ماهه سلطنت بنی امیه پایان می گرفت و غشوه تاریك شب، پهنه ای بود تا نور اختران امامت را ظاهر كند، و این است رسم جهان : روز به شب می رسد و شب به روز. آه از سرخی شفقی كه روز را به شب می رساند !

بخوان قل اعوذ برب الفلق، كه این سرخی ازخون فرزند رسول خدا، حسین بن علی رنگ گرفته است و امام حسن مجتبی نیز با زهری به شهادت رسید كه از انبان دغل بازی معاویة بن ابوسفیان بیرون آمده بود، اگر چه به دست «جعده» دختر «اشعث بی قیس»

آه از سرخی شفقی كه روز را به شب می رساند وآه از دهر آنگاه كه بر مراد سِفلگان می چرخد ! .........

سخن اول «آن روزها اگر در تاريخ مي‌خوانديم كه در زمانه حاكميت حكام جور دست زوار كربلا را در ازاي زيارت قطع مي‌كردند و با اين همه هرگز زيارت كربلا تعطيل نشد، امروز تاريخ صحنه‌هايي بس عجيب‌تر را به خود مي‌بيند». آري اين روزها به هر عاشقي كه مي‌رسي بغض غريبي در دل دارد،‌ كاش دستان تمام شيعيان در جهان را قطع مي‌كردند كاش چشمانمان را از ما مي‌گرفتند و ما نمي‌ديديم آنچه اين بار كافران بر سر خيمه‌گاه حسين (ع) آوردند. شايد با خود بينگاري كه زمانه عوض شده و ديگر مجالي براي اين دلتنگي‌ها نيست اما كربلا هنوز قلب تپنده تاريخ است تكه‌اي از عرش اعلي كه به حرمت حسين‌بن‌علي (ع) بر خاك فرش گسترد و عزت يافت. تو مپندار كه ما عاشقان ثارالله (ع) براي تكه‌اي خاك اينگونه فرياد واويلتا سر مي‌دهيم. كربلا ميعادگاه عشق‌بازي با خداست. پس برادر اگر شوق پرواز داري و زيارت حق را مي‌جوئي به پاخيز. چكمه‌هايت را بپوش ره‌توشه‌ات را بردار و هجرت كن امام حسين (ع) در صحراي كربلا انتظار تو را مي‌كشد. كتاب گنجينه آسماني.                                 محرم در راه است ....... ــ ؟         «عاشورا هنوز نگذشته است و كاروان كربلا هنوز در راه است و                                                                            اگر                            تو   را هوس كرب و بلاست   بسم‌الله .........

               .....آغاز هجرت عظیم......